Omuz baş omuz formasyonu: Boyun çizgisi, teyit ve başarısız kırılma

Klasik omuz baş omuz, çoğunlukla bir yükseliş trendinin ardından değerlendirilir. Sol omuz bir tepe ve geri çekilme oluşturur. Sonraki yükseliş daha yüksek bir tepeye, yani başa ulaşır. Ardından gelen yükseliş başı aşamaz ve sağ omuz adayı belirir. Bu sıra, fiyatın yeni zirve üretme gücünün zayıflaması ihtimalini anlatır.[1]

Öncesinde belirgin bir yükseliş yoksa, küçük bir yatay alanın içindeki üç tepeye aynı dönüş anlamını yüklemek güçtür. Formasyonun boyutu ve önceki trendin ölçeği birlikte okunmalıdır. Saatlik grafikteki küçük yapı ile haftalık trendin mutlaka sona erdiği sonucuna varılamaz.

Omuzların kusursuz simetrik olması şart değildir. Buna rağmen iki yan tepenin baştan daha aşağıda kalması ve aralarındaki geri çekilmelerin ayırt edilebilir olması gerekir.[2] Her düzensiz fiyat kümesini şekle benzetmeye çalışmak yerine yapının hangi koşulu eksik bıraktığını belirtmek daha öğreticidir.

Klasik yapıda boyun çizgisi, başın iki yanındaki geri çekilme diplerini birleştirir. Bu çizgi yatay, yükselen veya alçalan olabilir.[1][2] Çizginin eğimi değişiyorsa aynı fiyat seviyesini her tarihte geçerli destek gibi kullanmak yanlıştır. Kırılma, fiyatın o andaki çizgi değerine göre değerlendirilir.

Önce hangi diplerin kullanılacağını ve fitil mi kapanış mı esas alınacağını belirleyin. Sonraki fiyat hareketine göre çizgiyi kaydırmak geçmişteki koşulu değiştirir. Gerçekte geniş bir destek alanı varsa tek çizginin hassasiyetine gereğinden fazla anlam yüklemeyin. Bölgenin sınırları ve kırılma ölçütü birlikte kaydedilebilir.

Sağ omuz henüz yükseliyorsa ortaya çıkacak tepe bilinmez. Başa ulaşmadan dönmesi olasıdır, fakat bu olasılık tamamlanmış formasyon değildir. Sağ omuzdan sonra fiyat boyun çizgisini kırana kadar yalnız aday yapı izlenir. Çizim, eksik fiyat davranışının yerine geçmez.

Ters omuz baş omuz, düşüşten sonra değerlendirilen ayna yapıdır. Ortadaki dip diğer iki dipten daha derindir. Sağ dip başın üzerinde kalır; boyun çizgisi ise başın iki yanındaki tepelerden geçer. Tamamlanma için yukarı yönlü boyun çizgisi kırılması aranır.[1]

Ters yapıda sağ dip başın altına inerse varsayılan daha yüksek dip korunmamış olur. Klasik yapıda sağ omuz başı aşarsa da eski etiket yeniden değerlendirilir. Böyle bir durumda başı yeni tepeye taşıyıp eski analizi hiç başarısız olmamış gibi göstermek doğru değildir.

Boyun çizgisinin ötesinde bir kapanış beklemek, yalnız fitilin çizgiyi aşmasını kırılma kabul etmekten farklı bir kuraldır. Birden fazla kapanış veya önceden tanımlanmış mesafe filtresi de kullanılabilir. Bunlar gecikmeyi artırabilir; bütün sahte kırılmaları elemez. Teyit kuralı kırılmayı gördükten sonra seçilirse sonuç taraflı hale gelir.

Schwab, klasik yapıda başa ve sağ omuza giderken hacim zayıflamasını, boyun çizgisi kaybedilirken hacim artışını destekleyici unsurlar olarak ele alır; yine de devamın garanti olmadığını belirtir.[1] Hacmin hangi piyasadan geldiği önemlidir. Merkezi borsadaki işlem hacmi ile bir döviz veri sağlayıcısının fiyat güncelleme sayısı eşdeğer kabul edilmez.

Kırılan boyun çizgisine yeniden temas her örnekte gerçekleşmez. Gerçekleşirse eski desteğin direnç gibi davranıp davranmadığı izlenebilir. Yeniden temasın kendisi teyit değildir; fiyatın bölgede nasıl kapandığı ve yapının devam edip etmediği değerlendirilir. Destek ve direnç rehberi bu ayrımı tamamlar.

Yaygın geometrik yaklaşım, baş ile başın hizasındaki boyun çizgisi arasındaki dikey mesafeyi ölçer. Klasik yapıda bu mesafe kırılma noktasından aşağı, ters yapıda yukarı taşınır.[1][2] Eğik boyun çizgisinde başın altındaki çizgi değeri ile kırılma tarihindeki çizgi değeri aynı olmayabilir. Ölçüm notunda iki referans açıkça ayrılmalıdır.

Bu hesap olası uzanım bölgesi üretir; piyasanın oraya ulaşacağına ilişkin söz vermez. Arada daha yakın bir destek veya direnç varsa fiyat önce orada durabilir. Kırılma sonrası çok uzaklaşmış fiyat üzerinden aynı hedefi kullanmak, kalan mesafeyi küçültürken geçersizlik mesafesini büyütebilir.

Hedefin çizimde etkileyici görünmesi yeterli değildir. Yakın engelleri ve olası kayıp mesafesini risk ve ödül hesabıyla karşılaştırın. Gerçekleşme maliyetleri ve fiyat kayması da değerlendirmeyi değiştirebilir. Geometrik hedef ile uygulanabilir risk çerçevesi ayrı kontrollerdir.

Klasik yapıda kırılma sonrasında fiyatın boyun çizgisi üzerine dönüp orada kalması, aşağı devam beklentisini zayıflatır. Sağ omuzun yeniden aşılması daha geniş bir yapısal bozulmadır. Bu iki olay aynı eşik değildir: kısa vadeli kırılma hipotezi ile bütün formasyon hipotezi için farklı geçersizlik kuralları seçilebilir.

Hangi kuralın esas olduğu önceden yazılmalıdır. Fiyat ters yönde ilerledikçe geçersizlik noktasını sağ omuzdan başa taşımak başlangıç riskini sessizce değiştirir. Yeniden test beklenirken boyun çizgisi tekrar kazanılmışsa bu gelişme atlanmamalıdır. Benzer şekilde ters yapıda kırılma bölgesinin altına dönüş, yukarı devam tezini yeniden değerlendirmeyi gerektirir.

Fiyat boşlukları nedeniyle risk sınırında gerçekleşme garantisi yoktur. Aynı para birimine bağlı birkaç pozisyonun ortak riski de görünen tekil riskten farklı olabilir. Pozisyon boyutu hesabı mesafe ile büyüklük ilişkisini incelemeye yarar. Bu metin eğitim amaçlıdır; kesin yön ve kazanç iddiası içermez.